دوستم امین رفت

به گزارش بامداد زاگرس آنلاین:  مهدی منصور منتقد سینما و تئاتر و پژوهشگر فرهنگی‌هنری در یادداشتی به مناسبت سالروز در گذشت امین نبهان هنرمند با اخلاق سینمای ایران نوشت : امین متولد سیزدهم دی‌ماه ۱۳۵۸ بود؛ هنرمندی از اهواز، اما هنرمندی که هیچ‌وقت آن‌طور که باید دیده نشد. بازیگر بود، نقاش بود، شاعر بود. سه هنر در یک جان، و من که سال‌ها او را می‌شناختم، می‌دانم چقدر این سه برایش جدی بودند.

با هم در فیلم کوتاه ضرورت کار کردیم؛ من کارگردانی می‌کردم و او بازی می‌کرد. هنوز صدایش، نگاهش، حضورش روی پرده در ذهنم هست. پیش از آن هم، چهره‌اش را در فیلم سینمایی بلند اسفند به کارگردانی دانش اقباشاوی دیده بودیم.
نقاشی هم می‌کشید؛ پنج بار آثارش را به نمایش گذاشت، در گالری‌های خوزستان و یک بار هم در تهران، زیر سایه‌ی برج میلاد. شعر هم می‌گفت؛ شعرهایی که شاید هیچ‌وقت چاپ نشدند، اما من شعر شاعر خرابه ها امین را  چند بار شنیده ام.
بعد سرطان آمد. ماه‌ها شیمی‌درمانی، ماه‌ها رنجی که کم‌تر کسی از آن خبر داشت. و بعد، آن روز رسید؛ بیست‌و‌نهم خرداد ۱۴۰۴.
و من، همان روز فهمیدم امین چقدر بی‌نام بود. برای دفنش، قطعه‌ای نداشتیم. من و چند نفر دیگر باید می‌گشتیم و از میان قطعه‌های اختصاصی هنرمندان، جایی برایش پیدا می‌کردیم. هنرمندی که عمرش را برای هنر گذاشته بود، حتی برای آخرین خوابش هم باید جا پیدا می‌کردیم.
الان، نزدیک سالگرد امین، با این فقدان زندگی می‌کنم. هنر خوزستان یک هنرمند را از دست داد. اما داستان فقط داستان امین نیست؛ هنرمندان دیگری هم هستند که همین حالا، بی‌سروصدا، یکی‌یکی از میان ما می‌روند.
این متن را برای امین می‌نویسم. برای دوستی که با او کار کردم، با او خندیدم، و حالا جایش خالی است.

یادش گرامی