به گزارش بامداد زاگرس آنلاین و به نقل از ایسنا : در تاریخ معاصر آهنگسازی موسیقی ایرانی، هنرمندان سرشناس و موفق بسیاری هستند که گذشت روزگار تعداد آنها را کمشماره کرده است. یکی از موفقترین و موثرترین این افراد، علیحسین بیات زرندی، معروف به بابک بیات است. او زادهٔ ۲۳ خرداد ۱۳۲۵ در تهران است که بیش از سه دهه از زندگیاش را به آهنگسازی، تنظیم و نوازندگی گذراند و آثار فاخری را در سینمای ایران به جا گذاشت، به گونهای که کارنامه هنری این آهنگساز ایرانی با گذشت دو دهه از درگذشت او، هنوز محل بحث است.
بیات، سوای کار آهنگسازی برای خوانندگان پاپ و سینما، و البته تدریس و تربیت هنرمندان، نقش بسزایی در حمایت و معرفی خوانندگان پاپ پس از انقلاب داشت که کمتر به آن پرداخته شده است.
بابک بیات در دهه هفتاد، زمانی که موسیقی چندان رمقی نداشت، از جمله شخصیتهایی بود که برای احیای موسیقی تلاش کرد و به عنوان یک معلم، استعدادیاب و حامی هنرمندان جوان، عمل کرد. عملکرد او به گونهای بود که وقتی کارنامه هنری برخی از خوانندگان شناختهشده پاپ را ورق میزنیم، این نکته یادآوری شده است که آنها با تشویق بیات برای نخستینبار وارد دنیای موسیقی شدهاند.
البته که کمک او به هنرمندان جوان، صرفا مختص به چند خواننده شناختهشده نبود؛ بسیاری از خوانندگان از آموزشها و حمایت بابک بیات بهره بردند، که در بین این افراد میتوان به چهرههای شناختهشدهای چون محمد اصفهانی، حمید حامی، مانی رهنما، خشایار اعتمادی، نیما مسیحا، مهرداد شهسوارزاده و ... اشاره کرد.
بابک بیات صرفا برای این افراد آهنگ نمیساخت، بلکه روی انتخاب صدا، شیوه بیان، تفسیر شعر و هویت هنری آنها نیز کار میکرد و حساسیت به خرج میداد. مصداق این امر، اعتمادی است که او به محمد اصفهانی جوان کرد و اجرای تیتراژ مجموعه تلویزیونی «پهلوانان نمیمیرند» را به او سپرد.
نظرتان را درباره این مطلب بنویسید !
ارسال دیدگاه