به گزارش بامداد زاگرس آنلاین :منصور در این رویداد علاوه بر حضور در نشستهای تخصصی و برنامههای فرهنگی، مدیریت هنری گروه ایرانی برادران سپهوند از استان لرستان را نیز برعهده داشت. این گروه به عنوان نماینده جمهوری اسلامی ایران در جشنواره حضور یافت و توانست بخشی از ظرفیتهای فرهنگی و هنری ایران را در سطح بینالمللی معرفی کند.
از مهمترین دستاوردهای این حضور، ثبت و ارائه یک مقاله پژوهشی مقارنهای توسط مهدی منصور بود که به چهار زبان فارسی، عربی، انگلیسی و کردی تهیه و در دبیرخانه جشنواره ثبت شد؛ اقدامی که با هدف ایجاد گفتوگوی فرهنگی میان ملتها و توسعه ادبیات پژوهشی هنر منطقه صورت گرفت.
در حاشیه جشنواره گفتوگویی با این پژوهشگر و منتقد هنری انجام شد که در ادامه می خوانیم :
حضور شما در چهارمین دوره جشنواره شال و شابک زاخو با چه هدفی صورت گرفت؟
پیش از هر چیز باید بگویم که جشنواره شال و شابک تنها یک رویداد هنری نیست، بلکه بستری برای گفتوگوی فرهنگی میان ملتهاست. حضور من در این جشنواره در مقام پژوهشگر هنری و مهمان ویژه، فرصتی بود تا بتوانم نگاه پژوهشی خود را در کنار فعالیتهای اجرایی و فرهنگی ارائه کنم و همچنین ظرفیتهای هنر ایران را در فضایی بینالمللی معرفی نمایم.
شما به عنوان مدیر هنری گروه برادران سپهوند نیز در جشنواره حضور داشتید. درباره این تجربه توضیح دهید.
گروه برادران سپهوند از استان لرستان حامل بخشی از هویت فرهنگی و موسیقایی ایران است. مسئولیت مدیریت هنری این گروه برای من صرفاً یک مسئولیت اجرایی نبود؛ بلکه تلاشی بود برای ارائه تصویری واقعی از فرهنگ، اصالت و ریشههای هنری ایران در برابر هنرمندان کشورهای مختلف. خوشبختانه اجرای گروه با استقبال بسیار خوبی مواجه شد و توانست ارتباطی صمیمی با مخاطبان جشنواره برقرار کند.
یکی از موضوعات مهم حضور شما، ارائه یک مقاله مقارنهای به چهار زبان بود. این پژوهش درباره چه موضوعی است؟
این مقاله حاصل مطالعات تطبیقی در حوزه فرهنگ و هنر منطقه است. تلاش کردم نقاط اشتراک و تفاوتهای موجود میان سنتهای هنری ملتهای حاضر در جشنواره را بررسی کنم. انتشار مقاله به چهار زبان فارسی، عربی، انگلیسی و کردی نیز با این هدف انجام شد که پژوهش محدود به یک جامعه خاص نباشد و بتواند برای پژوهشگران و هنرمندان کشورهای مختلف قابل استفاده باشد.
به نظر شما مهمترین ویژگی جشنواره شال و شابک چیست؟
مهمترین ویژگی این جشنواره احترام به تنوع فرهنگی است. در دنیایی که گاهی مرزهای سیاسی بر ارتباطات فرهنگی سایه میاندازند، چنین جشنوارههایی نشان میدهند که هنر هنوز میتواند زبان مشترک ملتها باشد. در زاخو شاهد بودیم که هنرمندان با زبانها، قومیتها و فرهنگهای مختلف کنار یکدیگر قرار گرفتند و هنر را به ابزاری برای دوستی و همدلی تبدیل کردند.
ارزیابی شما از جایگاه هنر ایران در چنین رویدادهایی چیست؟
ایران از نظر پیشینه فرهنگی و هنری یکی از غنیترین کشورهای منطقه است. اما آنچه اهمیت دارد حضور مستمر، برنامهریزیشده و پژوهشمحور در رویدادهای بینالمللی است. ما ظرفیتهای فراوانی در موسیقی، تئاتر، ادبیات و هنرهای آیینی داریم که میتواند بیش از گذشته در سطح جهانی معرفی شود.
و سخن پایانی؟
امیدوارم جشنواره شال و شابک در سالهای آینده گستردهتر از گذشته برگزار شود و شاهد حضور پررنگتر هنرمندان و پژوهشگران منطقه باشیم. باور دارم که هنر میتواند پلی میان ملتها باشد و هر قدمی که در مسیر گفتوگوی فرهنگی برداشته شود، در حقیقت قدمی به سوی صلح، شناخت متقابل و آیندهای روشنتر خواهد بود.
حضور مهدی منصور در چهارمین دوره جشنواره بینالمللی شال و شابک زاخو، علاوه بر فعالیتهای پژوهشی و فرهنگی، نمادی از نقش مؤثر دیپلماسی فرهنگی و هنری در توسعه ارتباطات میان ملتها بود؛ حضوری که با ارائه پژوهشی چندزبانه و همراهی با گروه ایرانی برادران سپهوند، برگ دیگری بر کارنامه فعالیتهای بینالمللی این پژوهشگر و منتقد هنری افزود.
نظرتان را درباره این مطلب بنویسید !
ارسال دیدگاه