حکایت درد آور کوچ

 بامداد زاگرس آنلاین - مجید سلیمانیان : کوچ که متاسفانه در نگاه خیلی از ما بختیاری‌ها بعنوان یک افتخار فرهنگی به حساب می آید وتا کنون ندیدم که دغدغه مندی ویا پژوهشگری از دیگر زوایا به این مهم بپردازد واین یا از سر نا آگاهیست یا  از نظر من مشکوک به نظر می‌رسد که شاید سیاستی ویا سناریویی مشخص شده پشت این نگاه وجود داشته باشد تا همچنان بختیاریها رو در عقب ماندگی محض قرار دهند وحتی تریبون‌های صدا وسیما رو هم دراختیار دارند و خیلی ها هم یاد گرفته اند که آسان‌ترین راه برای مطرح شدن خود در صدا وسیما  بیان همین افکار کهنه وپوسیده ایست که مدام تکرار می‌شود و آزاری کُشنده ای انتقال میدهند ، و قطعا برای آنها هم منافع مادی خواهد داشت چرا که در این رابطه کتاب‌ها نوشته اند و به نوعی در تلاش هستند تا کتابشان به فروش برسد وبه دنبال چاپهای بعدی آن هم باشند   بعنوان مثال کوچ را یک افتخار فرهنگی می دانند  ومقاله ها می نویسند ، و مستندها ی مصنوعی می سازند  وهرگز ندیدم ویا نخواندم کسی بگوید به واسطه ی کوچ ، مردمان ایلم هنوز در غارها زندگی می‌کنند ، ویا اینکه بگویند کوچ چه لطمه های بزرگی به بختیاریها در طول تاریخ زده است ، مثال

۱- دور ماندن از تمدن
۲- محروم شدن از امکانات امروزی
۳- لطمه زدن به محیط زیست و از بین بردن مراتع وپوشش گیاهی که نتیجه اش فرسایش خاک در هر جایی که عشایر عبور می‌کند و یا سکنی می گزینند  
۴-  گاهی رها کردن پیران وآنهایی که امکانش نبود  با ایل حرکت کنند چه آنها را در گرمسیر وچه در سردسیر می گذاشتن و دربین راه مجبور به نگهداری از آنها در شرایط خاص می شدند 
۵- مرگ میر در بین راه بر اثر عوامل طبیعی و یا بیماری و بستن مردگان به چارچوب و حمل آنها تا یک جایی که مطمئن به دفن مردگان خود باشند و ساختن یادبودی به نام مافگه برای درگذشتگان خود
۶- گرفتار شدن به بیماری‌های جسمی و پوستی
۷- درد ورنجی که مادران باردار داشتند  وگاهی بر سرزا از دنیا میرفتن
۸- سقط نوزادانی که در کوچ بارها وبارها اتفاق می افتاد
۹- سوءتغذیه برای همه خصوصا کودکان
۱۰- ترک تحصیل بچه های کوچ که راهی جز این نداشتند  واین ترک تحصیل چه لطمه هایی بزرگی که به این مردمان زده است وچه استعدادهای نابی را از بین برده است
۱۱- عدم استفاده از اصلاح نژاد و به طبع آن پائین بودن بهروری در تولیدات و محصولات دامی
و............
وهمه ی اینها برای رسیدن به علف اتفاق می افتد فقط علف .
کوچ یک افتخار نبوده ونیست بلکه یک اجبار بوده برای سیر کردنِ ایلی که برای همیشه با کوچ گرسنه مانده است وهرگز سیر نخواهد شد....  ومن خودم بزرگ شده ی کوچ هستم وهمه ی درد ها ورنجهای این ماجرا رو با همه ی وجودم دیده ام و کشیده ام ،

ودردهای ورنج هایی  که در کوچ وجود دارد را گاهی می‌توان از مستندها واقعی که در فضاهای رسانه‌ای پخش می‌شود به خوبی دید وبه تماشا نشست ، اما با موسیقی‌ها یی که بر روی این تصاویر برش داده شده می گذارند ، قصدشان خوب جلوه دادن این ماجرای درد آور که تا هنوز ادامه دارد هست و بردن دختران وپسرانی از شهر وبا پوشاندن لباس‌های زیبا وتمیز  بر تن آنها وساخت فیلم‌های دروغین و غیر واقعی قصدشان زیبا جلوه دادن و بزک کردن زندگی عشایری هست و اگر از آنها پرسیده شود که سهم ودستاورد کوچ چه بوده است همان جوابهای تکراری و بی معنی مانند ، سخت کوشی و استقامت در برابر ناملایمات زندگی و چگونه مبارزه کردن با عوامل طبیعی برای زنده ماندن ، جوابهایی غیر منطقی که هیچکدامشان به بهتر شدن زندگی مردمان نجیب ودرد کشیده ی عشایر کمکی نمی کند 

  برای خلاص شدن از این درد هزار ساله بدون شک درمانش یکجا نشینی هست وبس و با این  یکجا نشینی وبهره گیری از امکانات امروزی وعلمی استفاده کردن به نوعی مردمان عشایر نشین   و هرآنچه تولید می‌کنند رو می‌توان به صورت چند برابر افزایش داد وهم باعث بهروری در دامداری خواهد شد وهم باعث افزایش درآمد آنها برای یک زندگی بهتر می شود ، ودیگر ترک تحصیل برای فرزندانشان اتفاق نخواهد افتاد و از آن همه درد ورنجی که در بالا اشاره کردم خلاص خواهند شد ،

اما متاسفانه بعضی افکار پوسیده که حمایت رسانه ای هم می‌شوند وحمایت مادی هم از چاپ کردن کتاب آنها می شود ، اجازه تغییر در این نوع زندگی سخت ودشوار را بر همه بسته است و به نوعی با این تقکراتی که دارند دستان خود را همچنان بر گلوی زندگی مردمان عشایر نشین می فشارند و راه را بر هر تصمیم وارده ای برای این تغییر بسته اند ، و همین افرادی که با ساخت فیلم ومستندهای جعلی نهایتا بیش از یک ماه  تحمل چنین زندگی سخت ودشوار را نخواهند داشت  اما دیگران رو بر آنچه خود نمی توانند انجام دهند تشویق می‌کنند ، کوچ یک افتخار نیست ، کوچ یک اجباری بوده است از گذشته که به دلیل نبود امکانات امروزی مجبور بودند برای سیر کردن شکم خود  به دنبال علف باشند ، به دنبال علفیباشند که هرگز سیر نخواهند شد و این گرسنگی ودرد ورنج . همچنان ادامه دارد ......