به گزارش بامداد زاگرس آنلاین و به نقل از ایسنا : مصطفی بوعذار با اشاره به جایگاه حافظ در فرهنگ و زندگی ایرانیان اظهار کرد: حافظ از معدود شاعران بزرگی است که شعرش با لحظه‌های مختلف زندگی مردم پیوند خورده است؛ از سفره‌های نوروزی و فال حافظ گرفته تا لحظات اندوه، شادی، عشق و خلوت‌های شخصی. بااین‌حال، حضور پررنگ اشعار او در زندگی روزمره لزوماً به معنای شناخت کافی جامعه از ابعاد شخصیتی، اندیشه‌ها و جهان‌بینی این شاعر بزرگ نیست.
وی افزود: یکی از آسیب‌های جدی در مواجهه با مفاخر ادبی، نگاه صرفاً مناسبتی و زینتی به آن‌هاست. گاهی به برگزاری مراسم بزرگداشت، سخنرانی و قرائت اشعار بسنده می‌کنیم، اما کمتر به این پرسش می‌پردازیم که این برنامه‌ها چه تأثیری بر افزایش شناخت عمومی از مفاخر ادبی و انتقال اندیشه‌های آنان به نسل جدید داشته‌اند.
بوعذار ادامه داد: حافظ صرفاً نامی در تقویم فرهنگی کشور نیست، بلکه بخش مهمی از هویت ادبی و حافظه تاریخی ایرانیان به شمار میرود. بنابراین، پاسداشت او باید از سطح مراسم تشریفاتی فراتر برود و به برنامه‌ای مستمر برای معرفی اندیشه‌ها و ظرفیت‌های ادبی و انسانی آثارش تبدیل شود.
ظرفیت‌های مغفول تئاتر و تلویزیون در معرفی حافظ
این شاعر و مدیر فرهنگی با اشاره به نقش هنرهای نمایشی و رسانه‌ها در معرفی مفاخر ادبی بیان کرد: تئاتر و تلویزیون ظرفیت قابل‌توجهی برای نزدیک کردن مخاطب امروز به جهان فکری شاعران بزرگی همچون حافظ دارند. هنر نمایش می‌تواند با بهره‌گیری از روایت، تصویر، موسیقی و بازیگری، مفاهیم عمیق ادبی را به تجربه‌ای ملموس برای مخاطب تبدیل کند و تلویزیون نیز با تولید مجموعه‌های نمایشی، مستندهای خلاقانه و برنامه‌های ترکیبی می‌تواند این شناخت را در سطح گسترده‌تری توسعه دهد.
وی تصریح کرد: با وجود این ظرفیت‌ها، هنوز سیاست‌گذاری شفاف، منسجم و راهگشایی برای تولید آثار فاخر نمایشی و تلویزیونی با محوریت مفاخر ادبی وجود ندارد. مشخص نیست که در یک برنامه بلندمدت فرهنگی، چه سهمی برای معرفی شاعران بزرگ ایران در نظر گرفته شده و چه سازوکاری برای حمایت از نویسندگان، پژوهشگران، کارگردانان و هنرمندان فعال در این حوزه پیش‌بینی شده است.
دبیر جشنواره ادبی خوزخندان خاطرنشان کرد: تولید آثار ارزشمند درباره مفاخر ادبی به برنامه‌ریزی مستمر، پژوهش دقیق و حمایت هدفمند نیاز دارد. نمی‌توان انتظار داشت که با چند برنامه مناسبتی و تولیدات مقطعی، شناخت نسل جوان از ادبیات کلاسیک و شخصیت‌های برجسته آن به شکل مؤثری افزایش یابد.
شعر حافظ؛ پیوندی میان رنج انسان، عشق و معرفت
بوعذار با اشاره به ویژگی‌های محتوایی اشعار حافظ گفت: یکی از وجوه ماندگار شعر حافظ، پرداختن به مفاهیم انسانی و ارزش‌های والایی است که با دردها، دغدغه‌ها و تجربه‌های زندگی انسان پیوند دارند. در کنار این مفاهیم، عشق، معرفت، تأملات عرفانی و جهان ربانی جایگاه ویژه‌ای در شعر او دارند؛ عناصری که به آثار حافظ عمق و ماندگاری بخشیده‌اند.
وی افزود: همین ظرفیت‌های فکری و معنوی سبب شده است که شعر حافظ در دوره‌های مختلف تاریخی همچنان مورد توجه مردم قرار بگیرد. بااین‌حال، برای انتقال این میراث به نسل جدید باید زبان و شیوه‌های معرفی آن را متناسب با نیازهای فرهنگی و ارتباطی جامعه امروز انتخاب کنیم.
این فعال فرهنگی تأکید کرد: شناخت حافظ نباید به گروهی از استادان ادبیات و علاقه‌مندان حرفه‌ای شعر محدود بماند. نوجوانان و جوانان نیز باید فرصت پیدا کنند تا با ابعاد مختلف شخصیت، اندیشه و آثار او آشنا شوند. این هدف با شیوه‌های خلاقانه آموزشی، تولیدات رسانه‌ای باکیفیت و آثار نمایشی مبتنی بر پژوهش امکان‌پذیر است.
ضرورت عبور از نگاه مناسبتی به مفاخر ادبی
دبیر جشنواره ادبی خوزخندان گفت: بزرگداشت حافظ زمانی می‌تواند به یک رویداد فرهنگی اثرگذار تبدیل شود که نتیجه آن در افزایش آگاهی عمومی، تقویت ارتباط نسل جدید با ادبیات فارسی و شکل‌گیری تولیدات هنری ماندگار قابل مشاهده باشد.
بوعذار افزود: حافظ همچنان در زندگی مردم حضور دارد؛ از فال‌های شب یلدا و سفره‌های نوروزی تا لحظات عاشقانه و عاطفی. مسئله این است که این حضور فرهنگی باید با شناخت عمیق‌تر از اندیشه و جهان ادبی او همراه شود.
وی تأکید کرد: اگر می‌خواهیم مفاخر ادبی ایران در ذهن و زندگی نسل‌های آینده زنده بمانند، باید از ستایش صرف آن‌ها عبور کنیم و زمینه شناخت، گفت‌وگو و بازآفرینی هنری آثارشان را فراهم آوریم. تئاتر و تلویزیون می‌توانند در این مسیر نقش‌آفرین باشند؛ به شرط آنکه تولید آثار فاخر درباره مفاخر ادبی به یک اولویت پایدار در سیاست‌گذاری فرهنگی تبدیل شود.
نظرتان را درباره این مطلب بنویسید !
ارسال دیدگاه