به گزارش بامداد زاگرس آنلاین : مهدی منصور، کارگردان، منتقد سینما و تئاتر، پژوهشگر فرهنگی و فیلم‌نامه‌نویس، از اهواز است و به حوزه فرهنگی جهان عرب تعلق دارد. او فعالیت هنری خود در تئاتر را از سال ۲۰۰۶ و در سینما را از سال ۲۰۱۰ آغاز کرده است. منصور به‌عنوان دستیار اول کارگردان در بیش از بیست فیلم کوتاه داستانی و مستند همکاری داشته و تهیه‌کنندگی شماری از پروژه‌های سینمایی را نیز بر عهده گرفته است. آثار او در جشنواره‌هایی در بریتانیا، آمریکا، تونس، عراق، فلسطین، اتریش، برزیل و کشورهای دیگر به نمایش درآمده‌اند.
او ریاست کمیته رسانه‌ای جشنواره بین‌المللی سینمای سیار فیلم کوتاه در عراق را بر عهده دارد و مدیریت رسانه‌ای نخستین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تندوف در الجزایر را نیز عهده‌دار است. منصور نقد، فیلم‌نامه و پژوهش‌های دانشگاهی خود را به زبان‌های عربی، فارسی و انگلیسی برای رسانه‌های منطقه‌ای و بین‌المللی می‌نویسد. رویکرد او در نقد، بر نگاهی ادبی و فلسفی با تأکید بر ساختار و فرم استوار است. آثار کارگردانی او نیز به گفت‌وگوهای موجز، مشاهده‌گری تأمل‌برانگیز و نمادپردازی فشرده گرایش دارند.
حضور هم‌زمان شما در جایگاه منتقد و کارگردان چه تأثیری بر شیوه تماشای فیلم‌های شرکت‌کننده در جشنواره داشته است؟
کارگردانی به من آموخته است که هزینه هر نما و پشت‌صحنه هر تصمیم را ببینم؛ نقد نیز به من یاد داده است که پیش از مهارت، درباره معنا پرسش کنم. به همین دلیل، فیلم را با دو نگاه تماشا می‌کنم: نگاهی که شیوه ساخت و محدودیت‌های تولیدی آن را درک می‌کند و نگاهی که اثر را بر اساس جهان‌بینی و دیدگاهش مورد ارزیابی قرار می‌دهد. بنابراین، برای تجربه‌های جسورانه ارزش قائلم، اما در برابر خودنمایی‌های فرمی که از اندیشه تهی هستند، آسان‌گیر نیستم.
چه معیارهای زیبایی‌شناختی و فکری در ارزیابی فیلم کوتاه دارید و چه چیزی در بسیاری از فیلم‌های امروز کمبود دارد؟
به دنبال فیلمی هستم که به تصویر خود اعتماد داشته باشد و با کمترین امکانات، بیشترین معنا را منتقل کند؛ نمایی حساب‌شده، سکوتی معنادار و ریتمی که از دل موضوع شکل گرفته باشد، نه ریتمی که به‌صورت تصنعی بر آن تحمیل شود.
آنچه در بسیاری از فیلم‌های امروز کمبود دارد، انسجام در نگاه و دیدگاه هنری است. پرداختن به یک موضوع انسانی مهم به‌تنهایی کافی نیست؛ مگر آنکه این موضوع از طریق زبان سینمایی ویژه و متعلق به خود فیلم‌ساز بیان شود.
جشنواره مزده چه نقشی در فضای سینمایی ایفا می‌کند و پیام شما به استعدادهای جوان چیست؟
جشنواره مزده فضایی فرهنگی است که مناطق پیرامونی را به مرکز پیوند می‌دهد و فرصتی برای دیده‌شدن و گفت‌وگوی صداهایی فراهم می‌کند که معمولاً در حاشیه قرار می‌گیرند.
برای این جشنواره، تداوم فعالیت، سازمان‌دهی دقیق و استقلال کمیته‌های داوری و ارزیابی را آرزو می‌کنم.
پیام من به فیلمسازان جوان این است: به تجربه‌های محلی خود وفادار بمانید؛ زیرا اصالت صادقانه، نزدیک‌ترین مسیر به جهان‌شمولی است. از هر نقد و نظری نیز بیاموزید و آن را فرصتی برای شناخت بهتر مسیر هنری خود بدانید.
نظرتان را درباره این مطلب بنویسید !
ارسال دیدگاه