به گزارش بامداد زاگرس آنلاین : شنبه‌شب ۹ آبان، کتابخانه علوم ایران بخش خوزستان شناسی میزبان جمعی از هنرمندان و فرهیختگان اهواز و شهرهای دیگر خوزستان بود تا پوستر «حیات»، تازه‌ترین فیلم کوتاه محمدعلی حزباوی، را ببینند. فیلمی که از ساز ناکوک می‌گوید، حالا پیش از ورود به جشنواره‌ها، نخستین نشانه تصویری خود را به مخاطب نشان داده است.
این شب بیش از یک رونمایی معمول بود. هنرمندانی که معمولاً هر کدام در شهر و حلقه خودشان کار می‌کنند، این‌بار در یک اتاق کنار هم نشستند. همین کنار هم نشستن، پیام ضمنی مراسم بود: هنر می‌تواند انسان‌ها، اندیشه‌ها و جغرافیاهای جدا از هم را به هم وصل کند.
گفت‌وگو با محمدعلی حزباوی، نویسنده و کارگردان
ایده اولیه «حیات» از کجا آمد؟
از یک تصویر ساده: کسی که می‌خواهد سازش را کوک کند و نمی‌شود. اول فقط یک صحنه بود، بعد فهمیدم این صحنه درباره خود زندگی است. ما هم همیشه در حال کوک‌کردن چیزی هستیم، رابطه، کار، آرزو، و گاهی جواب نمی‌دهد.
چرا ادامه‌دادن را با سازی روایت کردید که کوک نمی‌شود؟
چون ساز ناکوک هم صدا دارد، فقط صدایش آن چیزی نیست که انتظار داریم. می‌خواستم بگویم ناکامل‌بودن به معنای تمام‌شدن نیست. آدم مدام تلاش می‌کند، تکرار می‌کند و گوش می‌دهد. برای من «حیات» همین گوش‌دادن و دوباره‌امتحان‌کردن است.
*فیلم چه نگاهی به امید، توقف، شکست و دوباره آغازکردن دارد؟*
فیلم شعار امید نمی‌دهد. توقف و شکست را جدی می‌گیرد و نشان می‌دهد که بعد از آن‌ها هم راهی هست، نه لزوماً راه روشن. امید در «حیات» یک دست است که دوباره سراغ سیم‌ها میرود.
از حضور در جشنواره‌ها چه انتظاری دارید؟
بیشتر از جایزه، دیده‌شدن مهم است. دوست دارم فیلم با مخاطب‌هایی روبه‌رو شود که از خوزستان نیستند و ببینم آن تصویر ساده برای آن‌ها هم معنایی دارد یا نه. اگر این اتفاق بیفتد، کار ما به هدف رسیده است.
گفت‌وگو با مهدی منصور، تهیه‌کننده
انگیزه شما از سرمایه‌گذاری و همراهی با این پروژه چه بود؟
فیلمنامه و نگاه حزباوی. او کارگردان جوانی است که حرف روشنی دارد و از زبان ساده و کم‌حرف استفاده می‌کند. فکر کردم اگر حمایت نشود، چنین کاری در سکوت می‌ماند.
تولید مستقل در شرایط فعلی سینمای خوزستان با چه دشواری‌هایی روبه‌روست؟
بیشتر بار روی دوش خود فیلمساز و تهیه‌کننده است: سرمایه، تجهیزات، مکان، توزیع. هیچ‌چیز از قبل آماده نیست و باید برای هر پروژه همه‌چیز را از صفر ساخت.
انتقاد شما از کم‌رنگ‌بودن حمایت اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی چیست؟
مسئله فقط کمبود بودجه نیست، غیبت نگاه است. وقتی برنامه فرهنگی مستقلی برگزار می‌شود، انتظار میرود نهاد مسئول دست‌کم حضور و همراهی نشان دهد. این همراهی نه هزینه زیادی دارد و نه نیاز به مجوز ویژه. وقتی نیست، هنرمند حس می‌کند کارش دیده نمی‌شود.
چرا حمایت از فیلم‌سازان جوان و برنامه‌های مستقل باید جدی گرفته شود؟
چون آینده سینمای منطقه از همین‌جا می‌آید. اگر فیلمساز جوان در همان قدم‌های اول رها شود، یا کار را رها می‌کند یا مجبور است برود. هر دو یعنی از دست‌دادن سرمایه‌ای که دیگر برنمی‌گردد.
حضور هنرمندان شهرهای مختلف خوزستان چه اهمیتی برای شکل‌گیری جریان فرهنگی مشترک دارد؟
خوشحالم که این جمع شکل گرفت، ولی باید صریح بگویم که ضعف اصلی ساختاری است. جامعه هنری ما به جای شبکه، مجموعه‌ای از جزیره‌هاست. هر شهر و گروه برای خودش کار می‌کند، صندوق مستقل تولید نداریم، سالن و فضای نمایش پایدار کم است، حلقه نقد منظم وجود ندارد و کارها بیشتر به سرمایه شخصی و رابطه‌های فردی تکیه دارند. نتیجه این است که اتفاق‌ها مناسبتی‌اند و فرایند نیستند: امشب جمع می‌شویم و فردا هر کس به کار خودش برمی‌گردد. تا وقتی ساختار جمعی نسازیم، هر فیلم موفق استثنا خواهد بود و قاعده نمی‌شود. این شب باید شروع ساختن چنین شبکه‌ای باشد، نه فقط یک خاطره خوب.
هنر نقطه وصل است؛ نه مرز جغرافیایی می‌شناسد و نه محدود به یک شهر و منطقه است. این جمله خلاصه آن چیزی بود که در این شب دیده شد: هنرمندانی از شهرهای مختلف که پشت یک اثر مستقل جمع شده بودند.
عوامل و بازیگران
نویسنده و کارگردان: محمدعلی حزباوی
تهیه‌کننده: مهدی منصور
دستیار کارگردان: امید وفادار
بازیگردان: میثم صادق‌آبادی
مدیر فیلم‌برداری، تدوین و صداگذاری: عباس عفری
مدیر تولید: حسن کعبی
صدابردار: علیرضا نوذرپور
طراح گریم: فاطیما حزباوی
طراح پوستر: محمدحسین رحیمی
طراح لوگو: مریم شفیع‌نیا
مجری طرح: حیدرعلی حزباوی
منشی صحنه: فاطمه اسدی
برنامه‌ریز: ایوب طرفی
مدیر تدارکات: میثم باوی
مدیر فنی: مهدی سواری
دستیار فیلم‌بردار: باسط مالکی
حمل‌ونقل: ابوالفضل لرکی
عکاس پشت صحنه: سحر جزایری
بازیگران: مرجان کلانتریان، زینب صادق‌آبادی، ابراهیم سعدونی و هانیه احمدی.
حیات اکنون آماده ارسال به جشنواره‌های داخلی و بین‌المللی است. امید میرود این فیلم کوتاه، که از خوزستان آمده و درباره ادامه‌دادن است، در عرصه‌های ملی و جهانی دیده شود.
نظرتان را درباره این مطلب بنویسید !
ارسال دیدگاه