بامداد زاگرس آنلاین - بقلم: سید محسن خرمدره :محیط زیست فقط مجموعه‌ای از درختان، رودخانه‌ها، کوه‌ها و دشت‌ها نیست؛ محیط زیست، خانه مشترک همه ما و سرمایه‌ای است که از نسل‌های گذشته به امانت گرفته‌ایم تا سالم‌تر و آبادتر به نسل‌های آینده بسپاریم.
امروز سخن گفتن از محیط زیست، سخن گفتن از حق حیات، سلامت انسان، امنیت غذایی و آینده فرزندانمان است. اگر جنگل‌ها را بسوزانیم، رودخانه‌ها را آلوده کنیم، چشمه‌ها را بخشکانیم و کوهستان‌ها را قربانی سودجویی‌های بی‌ضابطه کنیم، در حقیقت تیشه بر ریشه زندگی خود زده‌ایم.
ایران ما، سرزمین کوه‌های سربلند، جنگلهای ارزشمند، تالاب‌های تشنه و رودخانه‌های خروشان است؛ اما متأسفانه سال‌ها بی‌توجهی، مدیریت نادرست، تخریب منابع طبیعی، آلودگی‌های صنعتی و برداشت‌های بی‌رویه، زنگ خطری جدی برای آینده این سرزمین به صدا درآورده است.
در زاگرس، این میراث سبز و شکوهمند ایران، مسئله محیط زیست اهمیتی دوچندان دارد. زاگرس تنها یک رشته‌کوه نیست؛ سرچشمه حیات، خاستگاه رودخانه‌ها، پناهگاه گونه‌های ارزشمند گیاهی و جانوری و بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت تاریخی و فرهنگی مردمان این سرزمین است.
ایران با برخورداری از طبیعت کم‌نظیر، منابع آبی، مراتع، جنگلهای بلوط وسایر ظرفیت‌های ارزشمند طبیعی، شایسته توجهی فراتر از شعارهای مناسبتی هستند.
نمی‌توان از توسعه سخن گفت، اما نسبت به آلودگی‌های نفتی و صنعتی، تخریب جنگل‌ها، آتش‌سوزی مراتع، نابودی زیستگاه‌ها و بی‌توجهی به منابع آبی سکوت کرد. توسعه‌ای که به قیمت نابودی طبیعت تمام شود، توسعه نیست؛ بدهکاری به نسل‌های آینده است.
در این روز باید از مسئولان محیط زیست، مدیران اجرایی، صنایع نفت و گاز، شهرداری‌ها و همه دستگاه‌های مسئول پرسید: سهم محیط زیست در برنامه‌های توسعه کجاست؟ برای حفاظت از جنگلهای بلوط زاگرس چه کرده‌ایم؟ برای مقابله با آلودگی‌های صنعتی و احیای منابع طبیعی چه برنامه عملیاتی داریم؟
البته حفاظت از محیط زیست تنها وظیفه دولت و دستگاه‌های مسئول نیست. هر شهروند با رفتار مسئولانه، هر کشاورز با حفاظت از خاک و آب، هر صنعتگر با رعایت استانداردهای زیست‌محیطی و هر رسانه با مطالبه‌گری آگاهانه می‌تواند در نجات طبیعت سهمی داشته باشد.
بیایید باور کنیم که طبیعت ملک شخصی ما نیست؛ امانتی است که حق نداریم آن را ویران‌شده به آیندگان تحویل دهیم.
روز محیط زیست، روز تجلیل از طبیعت و یادآوری مسئولیت مشترک ما در برابر زمین است.
به امید روزی که درختان بلوط زاگرس جنگلهای شمال همچنان سایه‌بان زندگی باشند، رودخانه‌ها زلال جاری شوند، چشمه‌ها جان بگیرند و فرزندانمان به‌جای شنیدن خاطرات طبیعت، زیبایی آن را با چشم خود ببینند.
زمین را دوست بداریم؛ چرا که خانه دیگری برای زندگی نداریم.
روز محیط زیست بر سبز پوشان همیشه حافظ طبیعت ایران گرامی باد.
نظرتان را درباره این مطلب بنویسید !
ارسال دیدگاه