بامداد زاگرس آنلاین -هوشنگ نوبخت: بی مقدمه بگویم که شوربختانه خبر فوت خانوادگی خیلی از شهروندان خوزستانی در طول روز و یا به صورت مستمر در حادثه های جاده ای برای همه عادی شده است.
در حالی که همین روزهای اخیر همه داغدار شنیدن فوت یک خانواده در جاده مسجدسلیمان به اهواز بودیم خبر ناگوار درگذشت 5 عضو یک خانواده دیگر در مسیر باغملک به هفتکل باز هم احساسات همه را جریحه دار کرد.
حتما شنیده اید که گفته اند، بدترین حالت ممکن برای یک ساحل نشین این است که به صدای دلنواز امواج عادت کند و برایش این همه شکوه خلقت عادی شود. این حکایت، مصداق بارز عادی شدن خبر مرگ مستمر هموطنان ما در جاده های فاجعه بار خوزستان است و وای بر ما اصحاب رسانه که نتوانستیم با نقد منصفانه، با چالش های کارشناسانه، با تحلیل های موشکافانه و حتی تهدیدهای مسئولانه، کمی تحول اساسی در این حوزه به وجود بیاوریم و استان خوزستان را از چنگ بی تدبیری چند مدیر مرتبط با این حوزه نجات دهیم.
راستی چرا در طول این همه سال و با رخ دادن این همه فاجعه در جاده های مال رو خوزستان تاکنون حکم ترک فعل هیچ مسئولی صادر نشده است؟ چرا خبر توبیخ و اخراج چند مدیرکل تاکنون منتشر نشده است؟ چرا شاهد اقدامات اساسی در تحول جاده ای استان نیستیم؟ چرا کسی پرونده سیاه پیمانکاران جاده های ارتباطی استان را بررسی و رسانه ای نمی کند؟ چرا جاده های خوزستان همه مسیری برای گذر به قبرستان شده اند؟
راستی نکند جان شهروندان خوزستانی چندان برای خیلی ها مهم نیست که خودشان با ماشین های لاکچری باکیفیت پلاک قرمز و شیشه های دودی در حال تردد در همین جاده ها هستند و نمی بینند که در این رگ های سیاه مسدود شده در شریان ارتباطی این استان چه می گذرد در حالی که همین خوزستانی های همیشه داغدار در جاده های مرگ، با یک سفر برون استانی شاهد ایجاد صدها اتوبان استاندارد در استان هایی هستند که یک صدم این سرزمین، نفت و گاز و پتروشیمی و فولاد و نیشکر ندارند؟! کجای کار می لنگد؟
نظرتان را درباره این مطلب بنویسید !
ارسال دیدگاه