گفتنی ها را باید گفت شاید....

 بامداد زاگرس آنلاین - داریوش امامی :مطابق روال همیشگی و حسب ضرورت از مسیر میدان فرودگاه بسمت ملاثانی با ماشین شخصی همراه با دوست عزیزم آقا حمید در حال گذر بودیم ،که آقا حمید گفت فلانی هر جا تونستی ی نیش ترمز بزن کمی میوه از این ماشینها و دکه ها بخریم .

جاده شلوغ بود و البته تقریبا ماشین های زیادی هم مثل ما ایستاده و در حال خرید بودند.
بالاخره گوشه ای نسبتا خلوت ترمز کردم و آقا حمید پیاده شد و البته من هم به حالت تقریبا پارک دوبل پشت فرمان به انتظار سوار شدن دوستم نشستم.
گرچه هزار بار به این موضوع فکر کرده بودم ولی باز هم همین فکر با این جمله ذهنی *شهر بی صحاب* مشغولم کرد .اتوبان ورودی و خروجی کلان شهر اهواز از سمت ملاثانی، بدتر از همه خروجی ورودی های اهواز تبدیل به بازار روز همیشگی شده و بدون اغراق نیم بیشتر جاده  بدون هیچگونه ضابطه و قانون اشغال شده بطوریکه حتی بلوار بین کند رو و تندرو هم بعضا با بلوک ،تبدیل به دکه و مغازه شده است.

من هم که حالا بخشی از همین راهبندان و ترافیک بودم بناچار گاهی چند متر جلوتر میرفتم ته مسیر دیگران را باز کنم و پس ازچند دقیقه انتظار در ماشین باز شد و دوستم حمید با دو نایلون میوه و سیب پیاز سوار شد و آرام آرام حرکت کردم و یک مسیر تقریبا پانصد متری را در زمان حدودا ده دقیقه طی کردم .و البته  همزمان با دوستم حمید در مورد این بینظمی دکه داران و بی توجهی مسئولان اعم از ماموران راهنمایی رانندگی و شهرداری گفتگو میکردیم .آقا حمید توضیحاتی در مورد پائین تر بودن  قیمت های این دکه داران میداد و من هم از نادیده گرفتن حقوق بقیه مسافران و ماشینهای گذری که بابت همین بی توجهی ها ،وقتشان تلف میشود گلایه مند بودم .

هر دو درست می گفتیم .اما دریغ از یک نظارت و مدیریت صحیح بر این اوضاع که حالا  آنقدر عادی شده که حتی کسی جرات اعتراض ندارد. گویی دکه داران و صاحبان ماشین های میوه فروشی مالکین خصوصی این محل ها و جاده ها هستند و ...
با خودم فکر کردم این موضوع را بنویسم و منتشر کنم شاید مسئولی به آن توجه کند هر چند باور دارم گوش شنوایی نیست که اگر بود کار به اینجاها نمی کشید.   به امید توجه همه ما به قوانین و مسئولیت ها و توجه بیشتر مدیران و متولیان مربوط.
آری گفتنی ها را باید گفت شاید روزی بکار آید.