بامداد زاگرس آنلاین - علی میرزا صالحی : ایام فاطمیه را تنها به سوگ غربت یک حقیقت در گذشته محصور ندانیم چرا که ایام فاطمیه فرصتی است برای بازاندیشی در مسئولیت امروز ما در برابر حقیقت و عدالت.
اهمیت ایام فاطمیه، فراتر از برگزاری موسم سوگ برای بزرگ بانوی جهان اسلام است، بانویی که نامش با طهارت، سیره اش با حقیقت نبوی و مظلومیت علوی سرشته شده است.
در این ایام، سوگ، نقطه آغاز تامل و بازاندیشی است و اشک آغازی بر مصیبت که می بایست در سکوت سوگ به سوی ریشه ی اندیشه ی این ایام حرکت کند. تلاقی اشک و اندیشه یعنی بیداری هر دو در کنار هم تا جامعه، اشک فاطمی را در این مصیبت در تراز اندیشه علوی ببیند نه آن را یک اشک غم در دیده ای بر هم نهاده!! و اندوهی در سینه خفته !! دریافت کند.
ایام فاطمیه، بازخوانی دستورات نبوی از سرچشمه وحی است در تداوم مسیر امامت. بنابراین در ایام فاطمیه، می بایست، جایگاه حضرت زهراء ( س ) را در پیوند میان رسالت پیامبر اکرم (ص) و حقیقت امامت بررسی کرد و تبیین نمود نه در نسبت های سببی و نسبی، چرا که این خوانش اخیر ظلمی است آشکار به شخصیت فاطمی.
رسالت ما در ایام فاطمیه این خواهد بود که: از خود بپرسیم، آیا موضع ما در مواجهه با بی‌عدالتی، ظلم و دفاع از حق بر گرفته از همان تربیت فاطمی است، یا زیست جهان معنایی من در مواجهه با بی عدالتی و ظلم، سکوت است و من با حق بیگانه ام؟
ارزیابی و سنجش میزان فاصله خود با معیارهای اخلاقی که از شخصیت ایشان فهم می شود، می تواند ما را در نزدیک شدن به اخلاق نبوی و علوی یاری نماید و هم زمینه ای باشد تبدیل شدن اشک و اندوه به انگیزه ای برای تغییر.
شاید مهم‌ترین خوانش از ایام فاطمیه ️️️️️️️️️️️️️ارتباط میان مفهوم غربت تاریخی حق و عدالت و واقعیت‌های امروز جامعه دانست
️️️️️️️️️️️️
ه راستی چگونه می‌توان اندوه ایام فاطمیه را به یک حرکت اجتماعی و اصلاحی تبدیل کرد؟
آنچه تاریخ اسلام از حضرت زهرا (س) گفته است (غصب حق، غربت دخت نبی و نادیده گرفته شدن حقیقت) در واقع بازنمایی الگویی از تقابل میان حق محض و قدرت مصلحت اندیش بوده است که در هر عصری به تناسب شرایط بازتولید می شود ایام فاطمیه به ما می‌آموزد که حقیقت، حتی اگر در حاشیه قرار گیرد یا مورد تضییع قرار گیرد، همچنان حقیقت باقی می‌ماند.مهم نسبت ما با حقیقت است و موضع ما با آن.
ایام فاطمیه فرصتی است برای فعالان اجتماعی و روشنفکران، تا ببینند در مقابل بی‌عدالتی های مدرن، آیا هنوز همان روحیه ایستادگی و نفی آنچه حق نیست را دارند یا خیر.
در زیست جهان معنایی، اخلاقی و تربیتی فاطمی، عظمت فاطمه (س) تنها در سوگی که بر او می‌گرییم خلاصه نمی‌شود، عظمت این ایام در حقیقتی به زیبایی جلوه می‌کند و به ما می‌آموزد که: حرمت انسان، پاسداری از حق و وفاداری به عدالت، برای انسان مسئولیتی فراتر از زمان و مکان است.
چه بسا اشکی که بر مظلومیت آن بانوی بزرگوار می‌ریزیم، آنگاه به حقیقت خویش نزدیک‌تر شویم که در زندگی نیز به دادگری، مهربانی، پاکی گفتار و پاسداری از حقوق دیگران وفادار بمانیم، زیرا محبت به اولیای الهی، هنگامی در جان معنا می‌یابد که از احساس به شناخت، و از شناخت به منش و رفتار راه پیدا کند.
از این منظر،ایام فاطمیه ما را با پرسشی فراتر از تاریخ می‌برد:
آیا می‌توان بر مظلومیت حقیقت گریست، اما در زندگی خویش، نسبت به حقوق دیگران بی تفاوت ماند؟
ایام فاطمیه، را می‌توان زیست جهانی دانست که در آن، محبت با معرفت، ایمان با مسئولیت، فضیلت فردی با عدالت اجتماعی و حق‌طلبی با پاسداری از حرمت انسان پیوند می‌خورند.
در این افق، ارادت به حضرت زهرا (س) تنها در اظهار محبت و برگزاری آیین سوگواری خلاصه نمی‌شود، بلکه در کیفیت رفتار ما با خانواده، فرزندان، محرومان، مخالفان و کسانی که قدرت یا امکان دفاع از حقوق خویش را ندارند نیز جلوه می‌کند.
در این ایام سوگواری، دست نیاز به درگاه خداوند بی‌نیاز برمی‌داریم و به حرمت مقام والای حضرت صدیقه طاهره (س) دعا می‌کنیم:
خداوندا ما را از رهروان راستین راه حقیقت، عدالت و فضیلت قرار بده.
خداوندا، چراغ شبستان معنا را در جانمان فروزان بدار و در پرتو این معرفت، معنا از واژه به اندیشه و از اندیشه به زندگی ما راه پیدا نمابد.
نظرتان را درباره این مطلب بنویسید !
ارسال دیدگاه