بامداد زاگرس آنلاین - علی میرزا صالحی : وقتی شورایی نمی داند فلسفه وجودی او چیست؟ برای چه، تشکیل شده؟ و چه وظایف و مسئولیت هایی دارد؟ قطعاً هر کاری می کند، جز آنچه باید انجام دهد... این ندانستن ها و عدم شناخت کافی، شوراها را از ریل اصلی خود خارج کرده است.شورایی که از مدار قانون خارج می شودو به جای نظارت، به امور اجرایی روی می آورد و از جایگاه حقوقی خود فاصله می گیرد، چنین شورایی زمینه ابتلا به ناکارآمدی، فساد و بی اثر بودن را تجربه خواهد کرد.
بنابراین یکی از کارهای مهم شورا در خوان هفتم! تغییر نگاه نهاد شورا به فعالیت های خود می باشد.
برای این تغییر، شورا نیازمند نوسازی است: نوسازی در اندیشه، در شجاعت در تصمیم گیری، در استقلال رای و نوسازی در صداقت با مردم.
اندیشه این نوسازی باید در میان شهروندان، داوطلبان ورود به شورا و نهایتاً در نهاد شورا می بایست صورت گیرد.
امروز ما بر سر یک دو راهی انتخاب هستیم، انتخاب میان تکرار گذشته و امکانی برای آینده. تکرار گذشته و ادامه رویه های گذشته، می تواند حتی با انتخاب افراد جدید نیز تکرار شود
باید افراد را با معیارها بسنجیم و آنها را انتخاب کنیم
پیش از آنکه برای شورای شهر، فرد انتخاب کنیم، باید برای آن، معیار بسازیم. چون مسئله امروز شورا فقط تغییر اعضای شورا نیست، مسئله تغییر *فرهنگ انتخاب، فرهنگ شورا و فرهنگ شهروندی است*
جامعه از سه موضوع در شوراها رنج می برد، ناکارآمدی، فساد و خنثی و بی اثر بودن
اول : ناکارآمدی: شورا ممکن است عملاً ناکارآمد شود. یعنی شورا وجود دارد، اما خروجی متناسب با اختیار، ظرفیت و منابع آن نیست.
تصمیم‌گیری های بدون نتیجه، تکرار و روزمرّگی
برنامه‌گریزی، فقدان ارزیابی، ضعف نظارت
و ناتوانی در اولویت‌بندی مسائل شهر
دوم : فساد: در ادوار گذشته شورا در اقصی نقاط کشور شاهد انواع فساد اعم از اختلاس، رشوه، رانت، تبعیض، عدم شفافیت، تعارض منافع و رابطه گرایی بوده ایم.
سوم : شورای خنثی و بی اثر:
شورا گاهی در برابر مسائل اصلی شهر بی‌اثر می شود. یعنی: حضور دارد، اما اثر ندارد.
سوال این است که این خنثی شدن شد شورا چگونه شکل می‌گیرد و چرا شهروندان آن را مطالبه نمی‌کنند؟ سازوکار این مطالبه گری چیست؟
به نظر می رسد در شورای هفتم به شروع یک نهضت ارتقاء نیاز داریم، یعنی قبل از هر فعالیتی می بایست از اندیشه ی ارتقاء انتخاب افراد به ارتقاء معیارهای انتخاب برسیم.
ارتقا در این نوشتار یعنی:
حرکت از وضعیت موجود به وضعیتی مطلوب تر، سنجش پذیرتر، پاسخگو تر و اخلاقی تر.
در این نگاه، ارتقای شورا دست کم در چهار سطح باید انجام شود:
۱- ارتقای شهروند ۲- ارتقای داوطلب ورود به شورا
۳- ارتقای فرآیند انتخابات ۴- ارتقای نهاد شورا
ارتقای شهروند یعنی:ارتقاء از رأی دهنده منفعل به شهروند آگاه، پرسشگر و ناظر.
ارتقای داوطلب ورود به شورا یعنی:عبور از یک فرد علاقه مند به قدرت و موقعیت و رسیدن به فردی که خود را امانت دار مسئولیت عمومی می‌داند.
ارتقای فرآیند انتخابات یعنی:از انتخاب مبتنی بر رابطه، شهرت، وعده و احساسات، به انتخاب مبتنی بر شایستگی، برنامه، اخلاق و پاسخگویی برسیم
ارتقای نهاد شورا یعنی: از شورایی روزمره، خنثی یا ناکارآمد به شورایی شفاف، متخصص، پاسخگو، مطالبه‌گر و ناظر.
ابعاد این ارتقا را نیز می توان در هشت بعد بررسی و تعریف کرد:
۱- ارتقای اخلاقی:
۲- ارتقای دانش:
آشنایی با قانون، مدیریت شهری، اقتصاد شهری، بودجه، برنامه‌ریزی و مسائل واقعی شهر
۳- ارتقای نگرش:
۴- ارتقای تخصصی:
۵- ارتقای شفافیت:
مردم باید بدانند شورا چه می‌کند، چه تصمیمی می‌گیرد و چرا
۶- ارتقای پاسخگویی:
عضو شورا نباید فقط در زمان انتخابات با مردم ارتباط داشته باشد و همواره باید به مردم گزارش دهد
۷. ارتقای نظارت:
شورا فقط محل تصویب لوایح نیست، یکی از کارکردهای بنیادین شورا نظارت است. دانش و مهارت نظارت باید افزایش یابد
۸. ارتقای مشارکت شهروندی:
حضور مستمر شهروندان یعنی افزایش کیفیت شورا.
نکته آخر نمونه پرسش هایی است که می توان از داوطلبان شورا پرسید و یا پیرامون آنها تحقیق نمود، پاسخ ها می تواند ملاکی برای انتخاب برتر و بهتر باشد:
۱- چرا می‌خواهید عضو شورا شوید؟ انگیزه شما چیست؟
۲- در خصوص تصمیم‌گیری درباره مسائل شهری چه دانش و تجربه‌ای دارید؟
۳- برای جلوگیری از تعارض منافع تعهد شما چیست؟
۴- آیا با انتشار عمومی عملکرد شورا و آرای خود موافقید؟
۵- چه سازوکاری برای پاسخگویی مستمر به مردم در نظر دارید؟
۶- آیا حاضر به پذیرش نقد عمومی و کارشناسی هستید؟
۷- سه مسئله اصلی شهر را چه می‌دانید و راه حل شما چیست؟
نظرتان را درباره این مطلب بنویسید !
ارسال دیدگاه