به گزارش بامداد زاگرس آنلاین : عذرا هندالی در یادداشتی جدید نوشت : آنقدر خبرها تکرار شده اند که گاهی چشممان روی جمله «جان باخت» می لغزد و میرود سراغ خبر بعدی.
خبر مرگ، یک خبر دیگر
باز هم خبر مرگ.
باز هم یک اسم،
یک عکس،
یک جمله کوتاه،
و بعد سکوت.
چند دقیقه بعد، خبر دیگری می آید.
باز یک نفر.
باز یک خانواده.
باز یک جوانی که قرار بود سالهای زیادی جلوی پایش باشد.
آنقدر خبرها تکرار شده اند که گاهی چشممان روی جمله «جان باخت» می لغزد و میرود سراغ خبر بعدی.
و شاید فاجعه همین جاست؛
جایی که مرگ، دیگر ما را متوقف نمیکند.
جوانی که باید برای فردایش نقشه بکشد، دنبال کار میگردد.
کسی که باید برای خانه اش رویا داشته باشد، دنبال پول اجاره است.
یکی با قرص روزش را سر میکند.
یکی با مشت به دیوار میکوبد.
یکی در گوشه یک مکان عمومی آنقدر گریه میکند که دیگر برایش مهم نیست چه کسی نگاهش میکند.
و در میان این همه آدم،
آدمهایی هستند که آنقدر از زندگی خسته اند که آرزوی مرگ میکنند؛
نه از سر علاقه به مرگ،
از سر خستگی از این همه زندگی نکردن.
چه پارادوکس تلخی است:
بعضیها برای چند سال بیشتر زنده ماندن، به هر چیزی چنگ میزنند؛
بعضیها فقط آرزو دارند یک روز بدون این همه درد بگذرد.
اما گاهی همان کسی که آرزوی نبودن میکند،
صبح دوباره بیدار میشود،
آب میخورد،
لباس میپوشد،
به تلفنش جواب میدهد
و دوباره وارد همان زندگی ای میشود که دیشب آرزو کرده بود چند ساعت از آن فرار کند.
نه راه فراری هست،
نه پول کافی،
نه کار،
نه آرامش،
نه حتی فرصت درست و حسابی برای فرو ریختن.
فقط باید دوام آورد.
چه کلمه سنگینی است:
دوام آوردن.
وقتی قرار بود زندگی کنیم،
رسیده ایم به جایی که فقط باید دوام بیاوریم.
هر روز خبر تازه ای از مرگ می آید
و هر روز عده ای تازه دارند با زندگی کشتی میگیرند.
یکی نان کم دارد.
یکی کار.
یکی امنیت.
یکی خواب راحت.
یکی امید.
و یکی فقط یک نفر میخواهد که بتواند بی آنکه خجالت بکشد بگوید:
«من واقعا دیگر خسته ام.»
اما دنیا آنقدر به خبر مرگ عادت کرده که شاید فردا هم فقط یک خبر دیگر باشد.
یک اسم دیگر.
یک عکس دیگر.
یک خانواده دیگر.
و ما باز چند ثانیه مکث کنیم،
بگوییم «خدا رحم کند»،
صفحه را ببندیم
و برویم سراغ زندگی خودمان.
شاید دردناک ترین بخش ماجرا این نباشد که آدمها دارند از پا میافتند؛
دردناک تر این باشد که داریم به افتادنشان عادت میکنیم.
نظرتان را درباره این مطلب بنویسید !
ارسال دیدگاه